نشانه شماره ۲: وقتی افراد کلیدی میروند (یا حتی به مرخصی)، همه چیز متوقف میشود!
اگر تا به حال فکر کردهاید «فقط آقای مرادی میدونه چطور این کار رو انجام بده»، این یک علامت هشدار جدی است. دانش نباید فقط در ذهن یک نفر بماند. اگر رفتن یک نفر (حتی برای مرخصی!) باعث فلج شدن بخشی از سازمان شود، یعنی دانش حیاتی در «ذهن یک نفر» زندانی شده است. این وضعیت سازمان را بسیار شکننده میکند؛ ریسک از دست دادن مشتری، تأخیر پروژهها و حتی اشتباهات پرهزینه افزایش پیدا میکند. مدیران اغلب تا لحظه آخر متوجه نمیشوند که چقدر وابسته به افراد خاص شدهاند.
در بسیاری از شرکتهای صنعتی و فناوری، وقتی یک کارشناس ارشد (مثلاً شخصی که ۲۰–۳۰ سال سابقه دارد) بازنشسته میشود یا میرود، دانش فنی و مدیریتی او مانند تنظیمات خاص سیستمهای قدیمی، روابط ویژه با تأمینکنندگان یا ترفندهای حل بحران از بین میرود. برای مثال در شرکتهای توزیع و لجستیک، گاهی یک dispatcher (برنامهریز مسیر) تنها کسی است که «نقشه ذهنی» بهینه مسیرها را دارد؛ وقتی او به هر دلیلی غایب باشد، زمان تحویل افزایش پیدا کرده، هزینه سوخت بالا میرود و رضایت مشتری افت میکند. گزارشها نشان میدهد که در چنین مواردی، بهرهوری تیم گاهی تا ۵۰٪ کاهش پیدا میکند تا زمانی که فرد جایگزین به سطح قبلی برسد.
نشانه شماره ۳: کارمندان جدید خیلی طول میکشد تا در انجام امور سرعت بگیرند!
اگر فرآیند ورود به سازمان مثل پرتاب کردن افراد به عمق استخر بدون هیچ مستندی باشد، سازمان شما دانش را سریعتر از اینکه بسازد، از دست میدهد. مشکل فقط مستندسازی ضعیف نیست، بلکه اینگونه است که بینشهای ارزشمند به طور مؤثر ثبت، به اشتراک گذاشته یا دوباره استفاده نمیشوند.
در شرکتهای فناوری و خدماتی، وقتی مستندات فرآیندها ناقص یا قدیمی است، کارمندان جدید گاهی ۶ ماه یا بیشتر طول میکشد تا به بهرهوری کامل برسند. برای مثال در یک شرکت خدماتی، بعد از رفتن lead planner (برنامهریز اصلی)، فرد جدید ۴–۶ ماه زمان نیاز داشت تا روابط با تأمینکنندگان، پیشبینی مشتریان و تحلیل فرآیند را یاد بگیرد. به همین علت در این مدت پروژهها تأخیر خورده و اشتباهات هزینهساز تکرار میشد. مطالعات نشان میدهد شرکتهای بزرگ سالانه میلیونها دلار به خاطر چنین تأخیرهایی در بهرهوری از دست میدهند زیرا دانش سازمانی ثبت نشده و فقط شفاهی منتقل میشود.
وقتی این نشانهها را بشناسید، میتوانید آنها رو برطرف کرده و در نهایت، مدیریت دانش را به عنوان ابزاری برای حفظ تخصص در سازمان بکار ببرید.